زمینه و هدف: اولین جراحی کله سیستکتومی به روش لاپاراسکوپیک [Laparoscopic Cholecytectomy (LC)] در سال 1985 توسط Erich Muhe انجام شد و در حال حاضر بیش از 90 درصد جراحی کله سیستکتومی در کشورهای پیشرفته به روش لاپاراسکوپیک انجام می شود و این به دلیل تحمل بهتر آن در بین بیماران و بازگشت سریعتر به کار می باشد، اما به نظر می رسد که نتایج نهایی آن از نظر درمانی با روش جراحی باز [Open Cholecytectomy (OC)] اختلاف چندانی نداشته باشد. مطالعات جدید بیانگر این نکته است که روش جراحی باز با برش کوچک (Small-Incision) در بیماران انتخاب شده جایگزین مناسبی برای LC باشد. هدف از انجام این مطالعه مقایسه میزان بهبودی علایم بالینی سنگ کیسه صفرا و رضایتمندی به دنبال دو نوع عمل جراحی کله سیستکتومی باز و لاپاراسکوپیک می باشد.مواد و روش ها: در فاصله دی ماه 85 تا تیر ماه 86 تعداد 150 بیمار (66 مرد و 84 زن) که دارای سنگ کیسه صفرای علامت دار بودند، در دو مرکز جداگانه وارد مطالعه شدند. از این تعداد 91 بیمار در بیمارستان بقیه اله الاعظم(عج) تحت عمل جراحی باز و 59 بیمار به روش لاپاراسکوپیک در بیمارستان میلاد تحت عمل جراحی قرار گرفتند و از نظر وجود علایم قبل از عمل و بهبودی پس از عمل جرای در بین دو گروه باز و لاپاراسکوپیک مورد بررسی و پیگیری قرار گرفتند. این دسته علایم شامل: 1) درد تیپیک، 2) درد غیر تیپیک و 3) علایم سو هاضمه بود. در ضمن بیماران 4 ماه پس از عمل از نظر نحوه رضایت خود مورد پرسش قرار گرفتند.یافته ها: میزان بهبودی علایم مختلف و میزان رضایتمندی بیماران پس از مدت 4 ماه از عمل جراحی در بین دو گروه از نظر آماری اختلاف معنی داری نداشت. از نظر رضایتمندی بیماران در هر دو گروه حدود 63 درصد رضایت کامل داشته و مجموعا 37 درصد از هر دو گروه از نتیجه عمل جراحی خود، ناراضی کامل و ناراضی نسبی بودند.نتیجه گیری: توصیه می شود کله سیستکتومی باز با برش کوچک با توجه به مزایای قابل توجه اقتصادی و همچنین نتایج خوب درمانی آن در کنار روش لاپاراسکوپیک در مراکز دانشگاهی ترویج شده و به نظر می رسد که در مواردی که بیماران توانایی مالی کافی نداشته و یا نیازی به بازگشت سریعتر به سرکار ندارند می تواند جایگزین کله سیستکتومی لاپاراسکوپیک شود.

کله سیستکتومی لاپاراسکوپیک درمان انتخابی بیماران با سنگ صفراوی علامت دار است . در این مطالعه کله سیستکتومی لاپاراسکوپیک در مقایسه با روش باز و عوارض آن بررسی شده است . این مطالعه از نوع آینده نگر Parallel Outcome و از خرداد 1376 لغایت آذر 1378 بر روی 140 بیمار که به علت کله سیست حاد یا مزمن یا کولیک صفراوی کاندید عمل جراحی بودند انجام شد . بیماران به دو گروه 70 نفری تقسیم شدند که در گروه اول با روش باز (14 مرد و 54 زن) و گروه دوم با روش بسته (12 مرد و 58 زن) تحت عمل جراحی توسط یک جراح قرار گرفتند. عوارض کلی تنفسی پس از عمل در روش باز بیش از 2 برابر روش بسته و آسیب به مجاری صفراوی در هر دو گروه یکسان بود( 4/1%) . میانگین مدت زمان بستری در روش باز  1.90±4.08 روز و در بسته 0.23±1.05 روز بود(p>0.001). 2.8بیماران در روش بسته عفونت زخم داشتند و یک مورد از گروه لاپاروسکوپی خونریزی زیرجلدی داشت . با توجه به نتایج مطالعه کله سیستکتومی لاپاروسکوپیک یک روش درمان مؤثر و بی خطر که برای بیماران با سنگ کیسه صفرا باید مد نظر داد.

اواخر قرن بیستم اولین جراحی کله سیستکتومی به روش لاپاروسکوپی بطور موفقیت آمیز در اروپا انجام شد و پس از آن این روش بطور روز افزون در تمامی دنیا گسترش پیدا کرد. علت این مقبولیت عمومی را می توان در کاهش قیمت، کم کردن میزان بستری بیمار و افزایش رضایت بیماران جستجو نمود.با همه گیر شدن این روش جراحی، عوارضی که بندرت در کله سیستکتومی باز دیده می شد، منجمله صدمه به مجاری صفراوی، تا 5% گزارش شد. در حال حاضر تقریبا 700000 کله سییستکتومی لاپاروسکوپیک سالیانه در امریکا انجام می شود و عوارض جدی این جراحی در حال حاضر با جراحی باز کیسه صفرا قابل مقایسه است.Strasberg و همکاران در گزارشی که 7 مطالعه بزرگ را بررسی و جمع بندی کرده بودند در مجموع 8856 کله سیستکتومی لاپاروسکوپیک، عوارض جدی در 6/2% گزارش شده بود. عوارض عمده عبارت بودند از: خونریزی شدید (4/1%)، عفونت محل جراحی (6/0%)، نشت صفرا (4/0%)، آسیب مجرای صفراوی (2/0%) و آسیب به روده (16/0%).بعضی عوارض در جراحی های مختلف مشترک هستند اما عوارضی که مختص کله سیستکتومی به روش لاپاروسکوپیک می باشند شامل آسیب به جدار روده و کبد همراه به خونریزی، عوارض در رابطه با پنوموپریتوان (تزریق هوا به داخل حفره صفاقی به منظور داشتن دید کافی حین جراحی) و ریختن سنگهای کیسه صفرا به داخلی حفره شکم و تشکیل آبسه متعاقب آن است (3،2). عمده این عوارض در اثر محدودیت دید در این نوع جراحی ایجاد می شود. میزان بروز عوارض در جراحی به روش لاپاروسکوپیک همچنین به تبحر جراح نیز بستگی دارد ...

مقدمه: افزایش قطر مجرای مشترک صفراوی پس از کله سیستکتومی در بسیاری از مطالعات حیوانی گزارش شده است. مطالعات انسانی نتایج گوناگون و ضد و نقیضی را نشان داد. این مطالعه برای بررسی بهتر این مطالعه با تعداد قابل توجه و با پیگیری حدود یک سال پی ریزی شد.روش کار: در بین سال های 1388 تا 1391 پنجاه و دو بیمار از بین بیمارانی که با علایم و نشانه های بیماری کیسه صفرا که به کله سیستکتومی احتیاج داشتند، وارد مطالعه شدند. بیماران به دو صورت باز یا لاپاروسکوپیک، کله سیستکتومی شدند. پیش از عمل، حدود یک هفته، 3 و 12 ماه پس از عمل مجددا سونوگرافی شدند. تغییرات قطر مجرای مشترک صفراوی بررسی شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون t و به کمک نرم افزار SPSS استفاده شد.نتایج: در تمام سه گروه (کل، عمل باز و لاپاراسکوپیک) قطر مجرای مشترک صفراوی بلافاصله پس از عمل افزایش معنی داری از نظر آماری نشان داد (P<0.05). در اندازه گیری های 3 ماه و 12 ماه پس از عمل، میانگین قطر مجرای مشترک صفراوی در کل بیماران، عمل باز و لاپاراسکوپیک تفاوت آماری معنی داری نسبت به پیش از عمل نشان نداد.نتیجه گیری: قطر مجرای مشترک صفراوی بلافاصله پس از کله سیستکتومی افزایش می یابد ولی این افزایش موقتی بوده و به دلیل جراحت مجرا نبوده و پس از یک فاصله زمانی به حد پیش از عمل می رسد.

زمینه و هدف: لاپاراسکوپیک کله سیستکتومی به عنوان درمان استاندارد طلایی، موثر و بی خطر در اکثر بیماران مبتلا به بیماری های کیسه صفرا در تمام دنیا مورد قبول قرار گرفته است. تعبیه درن به طور روتین پس از لاپاراسکوپیک کله سیستکتومی مورد بحث است. بسیاری از جراحان درن را با هدف جلوگیری از ایجاد تجمع خون، صفرا یا چرک تعبیه می کنند در حالی که تعبیه درن می تواند موجب درد، عفونت زخم، اسکار پس از جراحی و تاخیر در ترخیص بیماران گردد. این مطالعه به بررسی نقش درن پس از لاپاراسکوپیک کله سیستکتومی از نظر حجم، نوع ترشحات آن، مزایا و معایب آن می پردازد.مواد و روش ها: این مطالعه در بیمارستان دکتر شریعتی تهران بر روی 92 بیماری که به صورت الکتیو یا اورژانس تحت عمل لاپاراسکوپیک کله سیستکتومی در سال 1386 قرار گرفتند، انجام شد. مشخصات دموگرافیک بیماران، اندیکاسیون عمل آنها، مدت زمان عمل و سیر و وقایع بعد از جراحی به دقت ثبت شد. حجم ترشحات درن روزانه به میلی لیتر، نوع ترشحات، درد بیماران و طول مدت بستری بیماران ثبت و مقایسه شد.یافته ها: برای 59 بیمار (64.1%) درن فیکس شد و در 33 بیمار (35.9%) درنی تعبیه نشد. میانگین ترشحات درن 40.4±28.4 میلی لیتر (محدوده: 10 تا 300 میلی لیتر) بود. نوع ترشحات در تمام موارد سروزی و خونابه ای بود و در هیچ بیمار خون روشن و یا صفرا نبود. در اکثر موارد (90%) حجم ترشحات درن کمتر از 100 میلی لیتر بود. هیچ یک از بیمارانی که برای آن ها درن تعبیه نشد دچار تجمع داخل شمی نشدند و تحت درناژ پرکوتاته یا عمل جراحی مجدد قرار نگرفتند. درد بیماران بعد از جراحی در گروهی که درن داشتند به طور معنی داری بیشتر بود و 12 ساعت بعد از جراحی طبق مقیاس آنالوگ بصری درد از مقیاس 10 در گروه بدون درن، 1.5±1.2 و در گروه با درن 2.2±1 بود (P-value=0.018). میانگین بستری بیماران در گروه بدون  درن 1.3±0.5 روز و در گروه با درن 1.8±0.6 روز بود (P-value<0.0001).نتیجه گیری: به نظر می رسد درن در اعمال لاپاراسکوپیک کله سیستکتومی در اکثر موارد، ترشحات بسیار اندکی را تخلیه می کند. تعبیه درن منجر به افزایش درد بیماران و طولانی شدن بستری آنان و هزینه ها می شود. توصیه می شود از تعبیه درن غیر ضروری خودداری نموده و با تصمیم صحیح، درن گذاری را به حداقل رساند تا عوارض مرتبط با آن مانند درد، عفونت زخم، نگرانی بیمار، افزایش میزان اقامت بیمار پس از جراحی و هزینه های آن را کاست.            

مقدمه: کله سیستکتومی یکی از شایعترین جراحی های الکتیو است؛ اما هنوز در مورد کاربرد آن در درمان کله سیستیت حاد اختلاف نظر وجود دارد.روش کار: مطالعه توصیفی حاضر به صورت گذشته نگر بر 182 بیمار مبتلا به کله سیستیت حاد یا مزمن که از فروردین ماه 1381 تا شهریور ماه 1385 در یکی از بیمارستان های اکباتان یا تامین اجتماعی همدان، تحت عمل جراحی کله سیستکتومی لاپاراسکوپیک قرار گرفته بودند، انجام شد. تقسیم بندی بیماران در دو گروه کله سیستیت حاد و مزمن بر اساس یافته های جراحی و پاتولوژی بیمار انجام گرفت. بیماران مورد مطالعه از نظر نتایج کله سیستکتومی لاپاراسکوپیک در درمان کله سیستیت حاد و مزمن از نظر عوارض، مدت زمان بستری بیمار در بیمارستان، میزان موارد و دلایل منجر شدن کله سیستکتومی لاپاراسکوپیک به کله سیستکتومی باز بررسی شدند.نتایج: از 182 بیمار تحت عمل جراحی کله سیستکتومی لاپاراسکوپیک، 39 بیمار (21.4 درصد) مرد و 143 بیمار (78.6 درصد) زن بودند. میانگین سنی بیماران مورد مطالعه 15.9±49 سال در محدوده سنی 17 تا 85 سال بود. نتایج مطالعه حاضر نشان داد که میانگین سنی بیماران مبتلا به کله سیستیت حاد تحت عمل جراحی کله سیستکتومی لاپاراسکوپیک به طور معنی داری از نظر آماری کمتر از بیماران مبتلا به کله سیستیت مزمن بود (0.05<p). مواد منجر به جراحی باز در بیماران مبتلا به کله سیستیت حاد به طور معنی داری از نظر آماری، بیشتر از بیماران مبتلا به کله سیستیت مزمن بود (0.05<p). بیشترین علت انجام جراحی باز در این بیماران چسبندگی بود که در 16 بیمار (72.7 درصد منجر به جراحی باز) دیده شد. علت جراحی باز در 3 بیمار (13.6 درصد) چسبندگی همراه با هیدروپس، در 2 بیمار (9 درصد) تورم و در 1 بیمار (4.5 درصد) کانسر سر پانکراس بود.نتیجه گیری: این بررسی نشان داد که کله سیستکتومی لاپاراسکوپیک یک روش ایمن و مناسب به منظور درمان تمامی انواع کله سیستیت است و می تواند به عنوان درمان انتخابی و خط اول درمان جهت درمان کله سیستیت به کار رود.

سابقه و هدف: هدف از انجام این مطالعه، بررسی رابطه کلاس بیمار در طبقه بندی های ASA و گلدمن و میزان بروز عوارض و یا مرگ و میر به دنبال عمل جراحی کله سیستکتومی و شناسایی بهترین سیستم نمره دهی در پیش بینی نتیجه عمل در این گروه از بیماران است.مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی به صورت گذشته نگر برروی پرونده تمامی بیمارانی که با تشخیص کله سیستیت حاد در سال های 85-78 در یکی از بیمارستان های آموزشی وابسته به دانشگاه تهران بستری شده و کاندید عمل کله سیستکتومی باز بودند، انجام گرفت. برای بررسی ریسک عمل جراحی، با استفاده از مندرجات پرونده ها، کلاس بیماران بر اساس طبقه بندی ASA و گلدمن مشخص گردید.یافته ها: 141 بیمار در این مطالعه وارد شدند که 86 نفر از آنها (%61) مونث بودند. رابطه معنی داری میان نمرهASA  و گلدمن و همچنین بین نمره ASA و گلدمن با عوارض کشنده بیماری وجود داشت (p-value<0.001). رابطه مزبور برای نمره ASA کمتر از 2 در درجه بالایی از معنی داری قرار داشت (p-value<0.001). هفت مورد مرگ در 4 هفته اول بعد از عمل جراحی در بیماران مورد مطالعه گزارش گردید که نمره ASA و گلدمن آنان بالاتر از 2 بود.نتیجه گیری: سیستم نمره دهی گلدمن برای پیشگویی موربیدیتی های مهم قلبی عروقی و مورتالیتی های ناشی از آن طراحی شده است، این در حالی است که ASA در کل پروگنوز بیمار را بعد از عمل پیشگویی می کند.

سابقه و هدف: متعاقب گسترش جهانی کله سیستکتومی لاپاراسکوپیک از سال 1990، در مورد عوارض و مرگ و میر این عمل بحثهای طولانی صورت گرفته است. افزایش ضایعات مجاری صفراوی و تنگی های مجاری صفراوی در مقایسه با کله سیستکتومی باز از عوارض انجام این عمل از طریق لاپاراسکوپیک می باشد.روش بررسی: در یک بررسی توصیفی با استفاده از مطالعه پرونده بیماران و معاینه بالینی آنها پس از عمل و مصاحبه تلفنی تا یک سال بعد از عمل، عوارض این روش جراحی بررسی شد.یافته ها: در 155 نفر از بیماران که با روش کله سیستکتومی لاپاراسکوپیک تحت عمل قرار گرفته بودند، 4 نفر (8/3%) دچار صدمه مجاری صفراوی شده که نیاز به لاپاراتومی و اعمال ترمیمی پیدا کردند.نتیجه گیری: کله سیستکتومی لاپاراسکوپیک یک روش جراحی با مرگ و میر پایین است ولی ضایعات مجاری صفراوی هنوز یک مشکل عمده به حساب می آید. برای جلوگیری از این گونه ضایعات، شناخت آناتویمک حین عمل جراحی یکی از نکات مهم است.

زمینه و هدف: شناخت عوامل خطر تبدیل کله سیستکتومی لاپاراسکوپیک به جراحی باز لازم و ضروری می باشد. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط بین ضخامت جدار کیسه صفرا قبل از عمل کله سیستکتومی لاپاراسکوپیک با میزان تبدیل به جراحی باز بود. روش بررسی: در این مطالعه مقطعی اطلاعات 1104 بیمار از قبیل سن, جنس, ضخامت کیسه صفرا و سیر بیماری از پرونده استخراج شدند. در مرحله بعد ضخامت کیسه صفرا را در بیمارانی که کله سیستکتومی لاپاروسکوپی با موفقیت انجام شده بود، با گروهی که کله سیستکتومی لاپاروسکوپی به جراحی باز تبدیل شده بود مقایسه شد. داده ها به کمک نرم افزار SPSS نسخه 22 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: در مجموع 1104 بیمار وارد مطالعه شدند که از این تعداد 765 نفر زن (69. 3%) و 339 نفر مرد (30. 7%) بودند. میانگین سن بیماران در گروه تبدیل 8. 9 ± 45. 49سال بود. تبدیل کله سیستکتومی لاپاراسکوپیک به عمل باز در 104 مورد (9. 4%) به ترتیب در 67 مورد زن(6. 06%) و در 37 مورد مرد(3. 35 درصد) اتفاق افتاد. در 326 مورد از سونوگرافی بیماران قبل از جراحی، افزایش ضخامت جدار کیسه صفرا گزارش شد. ارتباط معنی داری بین سن بیماران، جنس، سیرکله سیستیت با Conversion وجود نداشت(P value≥ 0. 05)، اما بین جراحی اورژانس، ضخامت جدار کیسه صفرا با Conversion ارتباط معنی داری یافت شد(P value≤ 0. 05). نتیجه گیری نتایج این مطالعه نشان داد که ضخامت جدار کیسه صفرا با میزان تبدیل به جراحی باز ارتباط مستقیم دارد.

با توجه به میزان شیوع بالای سنگ کیسه صفرا و استقبال کم جراحان کشورمان از کله سیستکتومی لاپاراسکوپیک و نوپا بودن این روش مقرر شد که نتایج دو روش کله سیستکتومی باز و لاپاراسکوپیک در شهر همدان مورد ارزیابی دقیق قرار گیرد. این پژوهش یک مطالعه تحلیلی توصیفی مقطعی می باشد. 146 بیمار مبتلا به سنگ کیسه صفرا در طی سال های 1376-1377 در بیمارستان های مباشر و اکباتان همدان به دو روش باز و بسته تحت عمل جراحی قرار گرفتند و سپس اطلاعات استخراج شده از پرونده بیماران؛ شامل طول مدت بستری، میزان استفاده از ضد دردها و آنتی بیوتیک، میزان وقوع عفونت، میزان و علت Conversion (برگردانی) مورد ارزیابی آماری قرار گرفتند.سنگ کیسه صفرا در زنان شایع تر از مردان می باشد 84.9) در برابر 15.1 درصد(. زمان بستری بیمارانی که با روش باز و بسته عمل شده اند به ترتیب 3.4 و 1.7 روز بوده که نشانگر ترخیص زودتر بیماران گروه دوم است. به طوری که بیش از 50 درصد بیماران گروه دوم فقط یک روز در بیمارستان بستری بودند. میزان استفاده از ضد درد و آنتی بیوتیک در گروهی که به روش بسته عمل شده اند (Laparascopic Cholecystectomy) کاهش چشم گیری نشان داد. تب بعد از عمل در گروه LC کمتر از گروه دیگر بود. 8.2 درصد از بیماران L.C دچار Conversion گردیده اند که 3 مورد به علت چسبندگی محل عمل و 3 مورد بعدی هر کدام به یکی از علل، اتساع CBD، خونریزی حین عمل و پارگی روده بودند. افزایش تجربه جراحانی که مبادرت به عمل L.C می کنند در کمتر کردن عوارض و میزان Conversion موثر می باشد. با توجه به نتایج تحقیق، L.C روش ارجح برای برداشتن کیسه صفرا حتی در شرایط کنونی کشور ایران می باشد و توصیه می شود تمامی جراحان عمومی با این روش آشنا شوند و دستگاه های ذیربط امکان استفاده بیماران را از این روش موثر فراهم آورند.